Annuleren
Zoeken
×
  • Geen resultaten

    We konden voor de zoekopdracht geen resultaten vinden.

  • Aan het zoeken

    De resultaten voor de zoekopdracht worden verzameld.

cultuur

Anna in Amsterdam

Hoi allemaal (zoals ze dat in het Hollands dan zeggen), hierbij breng ik jullie de eerste blog over mijn avonturen in Amsterdam. 

Voor zij die niet volledig op de hoogte zijn, geef ik graag een korte toelichting: Mijn naam is Anna en ik studeer kunst- en cultuurbemiddeling aan KdG. Na 21 jaar verlaat ik mijn geliefde thuisstad Antwerpen voor een verblijf van zes maanden in Amsterdam. Hier zal ik namelijk stage lopen in het Fotografiemuseum, beter bekend als Foam. Als cultuurambassadeur van GATE15 verschaf ik jullie vanaf nu geen tips meer, maar een maandelijks verslag van mijn ervaringen als Antwerpse indringer in deze Nederlandse hoofdstad, die door de inwoners ook wel het ‘Venetië van het Noorden’ genoemd wordt, al vind ik dat persoonlijk een beetje overdreven. Die Amsterdammers kunnen blijkbaar goed opscheppen, iets waar ik me als Antwerpse dikke nek waarschijnlijk wel in zal kunnen vinden. ;)

Cultuurshock

De dagen na mijn laatste examen waren extreem chaotisch; ik moest inpakken, afscheid nemen, uitrusten, mijn stagedocumenten in orde maken (want dat had ik uiteraard niet op voorhand gedaan), inkopen doen, enz. 31 januari vertrok ik naar Amsterdam zodat ik op 1 februari aan mijn eerste stagedag kon beginnen. Alles was nieuw; de stad, het huis, de mensen, de stage,… Ik ben hier nu bijna drie weken en ben bang dat ik nooit gewend zal geraken aan die vreemde gewoontes van onze Noorderburen. Concepten als pindakaas en colorblocking zijn voor mijn simpele Vlaamse zieltje nog veel te vooruitstrevend. Ook de manier waarop zij de letter ‘G’ uitspreken is werkelijk indrukwekkend. Het gevoel dat ze me geven alsof ze al hun keelslijmpjes bij elkaar aan het schrapen zijn, zorgt ervoor dat ik steeds op mijn hoede ben voor een onverwachte spuugaanval. ‘Gghrgoedemorghgren Anna’ *ninjamodus geactiveerd* Je zou het misschien niet verwachten, maar de taalbarrière is zeer reëel aanwezig. Wanneer ik in een café voor een koffie vraag, antwoordt de barista vaak in het Engels, alsof ik een toerist ben die zonet een triestige poging lanceerde in het spreken van Nederlands maar zo hard faalde dat de barman deze schrijnende situatie minder pijnlijk wil maken door het gesprek in het Engels verder te zetten. Volgens mij denken sommige Nederlanders dat het Vlaams dialect een variant is van gebrekkig Nederlands. Je kan je wel voorstellen dat dit regelmatig tot rare situaties leidt.

Maar eigenlijk  wil ik geen slecht woord horen over de Nederlanders die ik hier in deze korte tijd reeds ontmoette. Ze zijn allemaal enorm vriendelijk en hebben me al meer thuis laten voelen dan ik ooit had kunnen hopen. Nederlanders staan er om gekend heel erg sociaal te zijn en dat heb ik de voorbije drie weken meer dan ooit mogen ervaren. Ik ben een 21 jarig meisje dat voor de komende zes maanden in een (voor mij) onbekende stad zal wonen, en ook al zijn de mensen die ik ontmoette mij totaal onbekend, lieten ze me al verscheidene keren weten dat ik altijd mag smsen of bellen als er iets mis is. Dat stelt me heel erg gerust en zorgde ervoor dat ik de voorbije weken al veel mensen leerde kennen.

Maya

Eén van die mensen is mijn huisbaas Maya. Het lijkt misschien niet zo interessant om te vertellen over een 60jaar oude vrouw, die een huis verhuurt in de Utrechtsestraat in Amsterdam, maar toch is zij veruit het grootste figuur dat ik de voorbije drie weken heb ontmoet. Ze komt uit Georgië en woont nu al enkele jaren in Amsterdam maar ze spreekt nog geen Nederlands. Daarbij heeft ze een heel grappig Engelse accent en om één of andere reden is zij erg op mij gesteld. In de tweede week dat ik bij Foam werkte, opende er een nieuwe tentoonstelling. Ik had Maya hierover verteld en nodigde haar uit om die avond langs te komen. Ikzelf moest toen werken en stond in het Foamcafé om ervoor te zorgen dat de bezoekers niet met hun drankjes de tentoonstellingszalen binnen liepen. Ik stond daar dus rustig mijn ding te doen, toen ik opeens Maya zag. Ze was helemaal opgemaakt, met een lang gekleurd kleed en veel juwelen. De opening van een nieuwe tentoonstelling lijkt misschien een chique aangelegenheid, maar Maya zag er uit alsof ze zich op het trouwfeest van haar dochter bevond. Als een fiere dame liep ze daar rond te paraderen alsof ze tot V.I.P. gerekend werd. Ik denk dat ze zich ook zo voelde omdat ze door mij persoonlijk uitgenodigd was. Misschien moet ik haar eens uitleggen wat het concept “stagiair” concreet inhoudt. Toen ze me zag, riep ze heel uitbundig “Anna, my dear!!” alsof we elkaar al jaren kenden en ik één van haar beste vriendinnen was (wat er verschrikkelijk ongeloofwaardig moet uitgezien hebben, gezien het leeftijdsverschil). Ze liep naar me toe en gaf me drie uitbundige kussen waarbij het voor omstaanders al moeilijk werd om dit tafereel niet te aanschouwen. Al mijn collega’s keken me aan met een blik van “Hoort die vrouw bij jou?” wat inderdaad wel raar overkomt gezien ik uit België kom en hier tot twee weken geleden nog niemand kende. Na een korte babbel liep ze verder om de tentoonstelling te bekijken. Ik moest lachen en realiseerde me dat al mijn collega’s nu denken dat ik actief op zoek ga naar vriendschappen met dames van oudere leeftijd.

 Mieters

Zoals ik al zei, zal ik zes maanden stage lopen in het Fotomuseum Amsterdam. Ik werk op de afdeling Communicatie en Marketing en ben tijdens mijn verblijf vooral verantwoordelijk voor pers. Bij Foam werken er, naast mezelf, nog vijf andere stagiairs waar ik het heel goed mee kan vinden. Ook heb ik, sinds twee dagen, een leuke huisgenoot uit Frankrijk. Ik kijk er heel erg naar uit om nog meer mensen te ontmoeten en samen met hen Amsterdam te ontdekken. Ik vrees ervoor dat zes maanden misschien wel te kort is om mezelf wegwijs te maken in deze zalige stad met al zijn drukke winkelstraten, hippe bars, gezellige grachten en bruisende centrum. Maar ik heb er in ieder geval gigantische veel zin in, of zoals ze in Nederland zeggen “mieters!!” (maar dat heb ik eigenlijk nog nooit iemand horen zeggen).